عنوان «پایتخت جهانی معماری» به شهری اعطا می‌شود که معماری، برنامه‌ریزی شهری و فرهنگ را به‌عنوان ابزارهایی برای دستیابی به توسعه پایدار به کار می‌گیرد. این عنوان، رویکرد شهرها به چالش‌هایی همچون شهرنشینی، حفاظت از میراث تاریخی، تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی و طراحی فراگیر را برجسته می‌کند.

به گفته یونسکو، پکن به دلیل توانایی خود در پیوند دادن یکی از غنی‌ترین میراث‌های معماری جهان با چشم‌اندازی آینده‌نگر برای توسعه پایدار شهری به‌عنوان پایتخت جهانی معماری ۲۰۲۹ انتخاب شده است.

بافت تاریخی شهر، پروژه‌های موفق بازآفرینی شهری و فرهنگ معماری معاصر پکن، از جمله عواملی عنوان شده‌اند که نشان می‌دهند چگونه میراث، نوآوری و زندگی اجتماعی می‌توانند در کنار یکدیگر به شکل‌گیری شهرهایی تاب‌آور، زیست‌پذیر و برخوردار از کیفیت زندگی کمک کنند.

انتخاب به عنوان پایتخت جهانی معماری فرصتی است برای نشان دادن اینکه چگونه معماری و شهرسازی می‌توانند در مواجهه با چالش‌های اجتماعی، زیست‌محیطی و فرهنگی شهرهای معاصر نقش‌آفرین باشند.

در آستانه سال ۲۰۲۹، پکن قرار است مجموعه‌ای گسترده از نمایشگاه‌ها، کنفرانس‌ها، کارگاه‌های آموزشی و رویدادهای فرهنگی با محوریت معماری و شهرسازی برگزار کند که در نهایت با میزبانی این شهر از کنگره جهانی معماران UIA به اوج خواهد رسید.

دوره پکن ۲۰۲۹ با شعار «بازگشت به تعادل» (Back to Balance)، معماری را به‌عنوان پلی میان فرهنگ، طبیعت و انسان مطرح می‌کند. این برنامه‌ها با هدف فراهم کردن بستری برای گفت‌وگوی بین‌المللی درباره نقش محیط ساخته‌شده در شکل‌دهی به آینده‌ای فراگیرتر، پایدارتر و انسان‌محورتر برای شهرها برگزار خواهند شد.

در این رویداد، معماران، شهرسازان، پژوهشگران، دانشجویان، مدیران و مسئولان شهری و نمایندگان سازمان‌های بین‌المللی از سراسر جهان گرد هم می‌آیند. یکی از اهداف اصلی این برنامه نیز تقویت همکاری میان دولت‌ها، معماران، دانشگاه‌ها، نهادهای فرهنگی، جوامع محلی و ایجاد زمینه‌ای برای تبادل تجربه و ایده درباره آینده شهرهاست.

شعار «بازگشت به تعادل» در واقع بر ضرورت بازنگری در رابطه میان انسان، طبیعت و محیط ساخته‌شده تأکید دارد. رویکردی که می‌کوشد معماری را از یک فعالیت صرفاً کالبدی فراتر برده و آن را به ابزاری برای پاسخ‌گویی به چالش‌های اجتماعی، زیست‌محیطی و فرهنگی شهر معاصر تبدیل کند.